Huisvesting arbeidsmigranten: voorbij het Polenhotel

Huisvesting arbeidsmigranten: voorbij het Polenhotel

We kennen allemaal de horrorverhalen over de huisvesting van arbeidsmigranten. De term “Polenhotel” staat voor een huisvesting die niet meer van deze tijd is. Veel te veel mensen op één kamer. Of wat te denken van de campings waar alleen maar tijdelijke bewoners te vinden zijn, die veel te veel geld moeten betalen voor een overnachting, terwijl de eigenaar niets doet om het pand te onderhouden?

Positieve trend

Gelukkig is er een positieve trend waar te nemen. Er komt steeds meer aandacht voor de kwaliteit van de huisvesting van buitenlandse werknemers. Was het vroeger nog gangbaar dat je zoveel mogelijk mensen in een zo klein mogelijke ruimte stopte, tegenwoordig is er meer aandacht voor de behoefte van de arbeidsmigranten.

En terecht, want arbeidsmigranten maken vaak lange dagen waarin ze hard werken om geld te verdienen voor het thuisfront. Dan heb je toch een goed onderhouden plek nodig om uit te rusten, bij voorkeur in de buurt van faciliteiten zoals een supermarkt en OV? En ook privacy helpt om tot rust te komen.

Keurmerk huisvesting arbeidsmigranten

De vereniging Normering Seizoen Wonen is een organisatie die huisvesting voor buitenlandse werknemers inspecteert en beoordeeld. Huisvesting die aan de minimum normen van de NSW voldoet, krijgt het NSW-keurmerk. Ook uitzendorganisaties kunnen dit keurmerk ontvangen, wanneer ze op een fatsoenlijke manier voor huisvesting van tijdelijke buitenlandse werknemers zorgen.

Bij CoStaff juichen we het toe dat dit keurmerk bestaat. We hopen dat op den duur alle bedrijven die zich bezig houden met het bemiddelen van buitenlandse werknemers volgens de normen van het NSW keurmerk werken. Wij staan voor een persoonlijke, betrouwbare en nette werkwijze. Immers, het detacheren van mensen is meer dan alleen het combineren van skills en de vraag van werknemers.

Toenemende aandacht

De NSW signaleert dat het keurmerk inspringt op een behoefte en stelt dat er in algemene zin steeds meer aandacht komt voor de inrichting van huisvesting, de faciliteiten en het onderhoud van de woningen. Natuurlijk zijn er nog steeds uitzonderingen, waar 15 mensen in een eengezinswoning zijn ondergebracht, maar de norm lijkt steeds meer te worden dat iedereen op een één of tweepersoonskamer slaapt. Bovendien blijken arbeidsmigranten steeds beter op te kunnen komen voor hun rechten. Ze weten wat hun rechten zijn en door de toegenomen vraag naar hun arbeid durven ze ook beter voor zichzelf op te komen. Het lijkt er dus op dat de wildwest-taferelen tot het verleden behoren en de markt normaliseert. Een goede zaak, wat ons betreft.